Kilka słów o Autorze

Mój Tata od zawsze mnie zadziwia. Przez całe życie dźwiga swoje troski, a swoim bliźnim ich własne - nieść pomaga. Jest w tym wszystkim niestrudzony. I choćby czasy były najcięższe, to on zawsze jakoś znajduje nadzieję, z której energię swoją zbiera. Nie po to, żeby samemu wspaniale się czuć i wyglądać, ale by jak najwięcej tej czystej miłości przekazać swoim bliskim.

A oto kawałek tego światła, które On sam zatrzymał i zamknął jakby w kryształ. W formie bajek dla wnuczka - dla wszystkich dzieci!

admin bloga - Adam Krajewski

27.07.2022 r.

Ser

Duży ser z dziurami

Szczęśliwa myszka aż oczy otwiera

Czemu się nie cieszysz - koleżankę pyta

- Bo, bo ja nie lubię sera

Szczęśliwa myszka

Patrzy na nią z góry

- Dobrze, to ja zjem ser

A ty zjesz sobie dziury

Roman Krajewski

Jajko

Co chcesz na kolacje Adasiu?

Pytają rodzice

- Mam wielką ochotę

Zjeść dobrą jajecznicę

Mama bardzo lubi

I kocha syneczka

- Masz tu pieniążki

I kup ładne jajeczka

W sklepie dużo ludzi

A było zawsze mało

Wykupili jajka

I jedno zostało

Kupił to ostatnie

Zmartwi się mamusia

Starczy Adasiu dla wszystkich

Bo to jajko strusia!

Roman Krajewski

Zegar

Młody zegarmistrz naprawiał zegar

Ale nieraz coś zawodzi

Bo zamiast do przodu

To zegar do tyłu chodzi

Czas zaczął się cofać

Dni w tył uciekały

A zegarmistrz zamiast jeszcze rosnąć

Z każdym dniem stawał się mały

Przeraził się bardzo

Radził się wszystkich i wszędzie

- Jeśli się będę robić coraz mniejszy

Wkrótce mnie nie będzie

Wpadł wreszcie na pomysł

Zrobił zegar piaskowy i poprosił żonę

- Spójrz kochanie - to klepsydra

Ona działa tylko w jedną stronę

Czas powróci do normy

I to nie są bzdury

Piasek się będzie zawsze

Sypał w dół, a nie do góry

Roman Krajewski

Duże zamówienie

Zdolny szewc Bartłomiej

Jeszcze nie tak stary, tylko troszkę siwy

Dziś wesoły, uśmiechnięty

Dawno nie był tak szczęśliwy

Zamówienie dostał duże

Cieszy się jak mało kto

Do naprawy dostał buty

Pełen worek - jest ich równo sto

Żona pyta: kto ci tyle pracy zlecił

Wiesz kochanie, moja droga

Dzisiaj wczesnym rankiem

Ten worek butów przyniosła stonoga

Roman Krajewski

Mały smok

Mały smoczek pyta mamę smoczycę
Ty tak pięknie zioniesz ogniem - ja nie rozumiem
Wysilam się jak tylko mogę
Ale tego naprawdę nie umiem

Zjadłem pudełko zapałek
Choć to szkodliwe i nielegalne
Staram się jak tylko mogę -
A i tak wszystko na marne

Synku, jesteś jeszcze za mały
Nie chcę cię denerwować
Ale taki maluch, jak ty
Mógłbyś niechcąco pożar spowodować

To morał dla małych dzieci
Nie bierzcie przykładu ze smoka małego
Nie bawcie się zapałkami
Pożar to jest coś groźnego!

Roman Krajewski

Kredki chwalipięty

Przechwalały się kredki

Która jest ważniejsza
Która więcej umie
I jest najpiękniejsza

Żółta krzyczała
Ile tylko sił ma
Żadna z was nie pokoloruje
Tak słonka jak ja

Dla słonka
To nieba potrzeba
To ja niebieska
i mnie wybrać trzeba

Ja liście na drzewach
Pięknie koloruje
I zielenią ja zielona
Trawę wciąż maluje

Ale są jabłuszka
Na drzewach w zieleni
Tylko ja czerwona
Dam pięknej czerwieni

I tak każda
Nie przestawała się chwalić
Co mogłaby
Swym kolorem bardzo ładnie barwić

Przysłuchiwała się tej wrzawie
Mała temperówka
I tak rzekła
Do kolegi ołówka

Gdybym ich
Nie temperowała
Żadna z nich
Nic by nie namalowała

Roman Krajewski

Dynia

Ja tu jestem największa

Tu ja jestem królową

Tak w ogrodzie dynia mówiła

Nie dając dojść do słowa

Jabłka, wiśnie

Śliwki, gruszki

I rzodkiewka i pomidor

Wszyscy to maluszki

Jutro jest wycieczka

Oby tylko pogoda była

A ja wami maluchy

Tylko ja będę rządziła

Jest już dzień wycieczki, jest pogoda

Mały wózek i mały osiołek jeszcze

Już owoce, warzywa szczęśliwe wsiadały

- Ale ten wózek - Dynia mówi -

- Ja się w nim nie zmieszczę!

I odjechali

A dynia została

Sama została w ogrodzie

I gorzko płakała

Do nocy płakała

Aż krzyknęła ze złością

- Nie wolno się nigdy przechwalać

Tą swoją wielkością!

Roman Krajewski

Ślimak

Wybierał się ślimak w drogę

Ale myślami się drążył

Wyruszył wczesnym rankiem

By przed wieczorem zdążyć

Odwiedzić chce przyjaciół

Zanim słońce zgaśnie

Droga dość daleka

Ma metrów piętnaście

Do południa pół drogi pokonał

W słońcu przeżywał te trudy

Już przechodził

Koło starej psiej budy

Pies się zaśmiał

Ślimaku, jeśli mi pozwolisz

Czemu tak się wleczesz

I tak się mozolisz ?

Ślimak na to - swój dom niosę na sobie

A ty masz takie nóżki chude

Ciekawe jakbyś szybko szedł

Gdybyś niósł na sobie swoją wielką budę

Roman Krajewski

Łyżka i widelec

Łyżka wraz z widelcem

Mówią bez ogłady

Gdyby nas nie było

Jak jedzone byłyby obiady?

Ty daniem drugim

Ja zupą częstuję

I cieszymy się bardzo

Bo wszystkim smakuje

Gdyby nas nie było

Trudno jest to znieść

Że na całym świecie

Nie można nic jeść

Rzekła łyżka wazowa

Słysząc nasze rozmóweczki

Nie jesteście jedynymi

- Są chińskie pałeczki

Roman Krajewski

Zrozpaczony muchomorek

Ratunku, ratunku

Krzyk podniosła malutka sikorka

Ktoś skradł kropeczki

Kropki z muchomorka

Przyleciały ptaszki i przyszły zwierzęta

I każdy ogląda

Jak to się stało

Jak teraz muchomorek bez kropek wygląda

Teraz tylko płacze

Nic nie wiem, bo spałem

Nie chciałem się obudzić

Sen tak piękny miałem

Decyzja zapadła - w zwiadowcach ptaszkach

- jest tylko nadzieja

Niech latają nad lasem

I znajdą złodzieja

I wytropiły niedługo na wysokim drzewie

Nieopodal rzeczki

Na gałęzi siedzi sroka

I liczy kropeczki

Masz oddać te kropki

Bo płacze muchomorek mały

Jestem taka - wybaczcie

Te kropki tak mi się podobały

Przepraszając oddała i rzekła

U srok taka jest choroba

Przywłaszczają sobie wszystko

Co im się podoba

Roman Krajewski

Szelki

W domu pana Hieronima

Niepokój i zamęt wielki

Bo z nieznanej przyczyny

Zginęły mu szelki

Szelki stare

Pięć lat miały

Ale bardzo dobrze

Spodni się trzymały

Słysząc pasek także stary

Ten niepokój i tę trwogę

Może ja się tutaj przydam

Na tę chwilę ja pomogę

Ale cóż to - nie dam rady

Wysilam się, robię wszystko

Ja za krótki, ja dla chudych

A tu wielkie jest brzuszysko

Chciałbym bardzo

Jeszcze służyć

Ale nie wiem wcale

Jak to można się wydłużyć

Ja tak radzę ci paseczku

Złączmy się i zróbmy próby

Przedłużysz się o kilka metrów

Tak powiedział sznurek gruby

Zwiążmy się mocno

Bardzo mocno kokardką ładną

A z brzuszka Hieronima

Spodnie już nie spadną

Roman Krajewski

Smutna zupa

Żaliła się jedna z zup

Czyżbym zrobiła coś złego?

Wszystkie mają ładne nazwy

A imienia nie ma mojego

Są bardzo szczęśliwe

Im jest bardzo miło

O mnie się nie mówi

Jakby mnie nie było

Jest rosół i krupnik

Kapuśniak, jest grochowa

Jest warzywna i mleczna

Jest pomidorowa

Wiem, że jest ci smutno

Z grochowej powiedział mi rydz

Że wszyscy o tobie mówią

To jest zupa nic!

Roman Krajewski

Rok

Rok ma miesięcy dwanaście

I nie warto już obliczeń

Bo pierwszy pojawia się 

Nam styczeń

A po styczniu

Lodem skuty

Z mroźnym śniegiem

Przychodzi już luty

Przyjdą marzec i kwiecień

To już przedsmak wiosny

Czas zimowy już się kończy

Teraz czas słoneczny, czas radosny

I już wiosna

Maj nadchodzi

I kwiatami

Świat osłodzi

Już soczysta wkoło zieleń

Liście dębów, lip, akcji

Też zieloną barwą płoną

Czerwiec to początek jest wakacji

Lipiec, sierpień

Są gorące

Tylko w wodzie, cieniu siedzieć

Bo tak nas ogrzewa słońce

Wrzesień to już koniec lata

Zaczną znowu się mozoły

To wakacji jest już koniec

Trzeba znowu iść do szkoły

A październik i listopad

To już jesień się zaczyna

Będą znowu dni pochmurne

I niedługo przyjdzie zima

A ostatni będzie grudzień

Koniec grudnia to czas święty

Wtedy cieszyć się będziemy

Bo choinka z nami będzie i będą prezenty

Roman Krajewski

Rybka, która pragnęła latać

Wyjrzała rybka nad wody powierzchnię

Jak tu jest pięknie - pomyślała

Dużo bym więcej z góry widziała

Gdybym jak ptak nad ziemią latała

Nad lądem jest niebo, słońce i ciepło

Już to wszystko widzę i na wszystko patrzę

A tu w głębi wody

Jest ponuro i jest mokro zawsze

I spełniły się rybki marzenia

Choć były tak krótkie

Bo wyrosły jej

Skrzydełka malutkie

Wyfrunęła z wody

I przed pierwszą gwiazdką

Na drzewie wysokim

Zbudowała gniazdko

I już teraz sobie lata

Gdy jest już widno, nie ma żadnej chmury

Upaja się pięknem świata

Ogląda ziemię z góry

Lubi się ogrzewać w słońcu

Ale nieraz dla ochłody

Na bardzo krótko

Wskakuje do wody

Roman Krajewski

Króliczek Tomek

   

Z dala od miast króliczek Tomek

Mały ogródek ma śliczny domek

W domku pokoik, fotel do spania

Kuchenkę, piecyk do gotowania

Ma telewizor, ma też konsolę

Przed domkiem stolik, dwa parasole

Stolik ten służy długimi dniami

Gdy imprezuje wraz z sąsiadami

A sąsiadami są też króliczki

Mieszkają blisko,  z drugiej uliczki

I w każdy weekend długimi dniami

Słońcu się kryją parasolami

Długie rozmowy, śmieszne przyśpiewki

Słodkie napoje, smaczne marchewki

Tańce i figle, wszystko już ale - 

Coś ciekawego należy znaleźć

Różne pomysły każdy odsłania

- Może coś z wodą - staw do pływania

Właściwie nikt z nas nie jest tak stary

Może będziemy dźwigać ciężary

Lub nie gotować, nie stać przy garach

Może zaczniemy grać na gitarach

Tyle pomysłów - same głupoty

I zmarnowane cztery soboty

Aż królik Tomek krzyknął odważnie

Zacznijcie wszyscy myśleć poważnie

Z waszych pomysłów nic nas nie spotka

Wiecie co zrobić - grać w totolotka

I gdy szczęśliwie zaświeci słońce

Marchewek będą setki tysiące

I choć przegramy - nie będzie smutku

Marchewek jest dość w moim ogródku

Roman Krajewski

Tęcza

Krzyś zadziera w górę głowę
Co to ? Co to ?

Takie paski kolorowe

To jest tęcza - takie koło
Ale po co ?
Żeby stało się wesoło

Żeby znowu widno było
Deszcz się skończył
By nam słonko znów świeciło

Krzyś poważną robi minę
Tak wysoko ?
Co za malarz taką wielką miał drabinę ?

Jak się musiał nafrasować
Żeby...
Tyle nieba pomalować

Roman Krajewski

Mrówka

Mały tułów, mała główka

Kto ty jesteś - jestem mrówka
Skąd ty jesteś, z dala, z bliska ?
- Przyszłam tu z tego mrowiska

Chciałam sprawdzić - myśląc sobie
Czy ktoś większy jest na globie
Czy ty jesteś psem, czy koniem ?
- Nie, ja jestem wielkim słoniem

Chciałabym być z tobą wiecznie
Razem w dwójkę jest bezpiecznie
Gdy cię skrzywdzą inne słonie
To ja zawsze cię obronię

Dobrze mrówko - wierzę tobie
Mam ja problem w swojej głowie
Powiem ci tak jak tu stoję
- Ja się bardzo myszy boję

Problem trudny, łatwy wcale
Mrówka rzecze - trudny, ale
Myśl mi przyszła słoni złota
- Ja udawać będę kota

I ruszyli w świat szeroki
Słoń wolniutko stawia kroki
Mrówka z przodu biegnie, goni
I od myszek słonia chroni

Roman Krajewski

Lekarz dla zwierząt

   

Świnka mała, blada, chora

Przyszła dzisiaj do doktora

Już w kolejce kotek czeka

Bo za dużo wypił mleka

Pomiałkuje mimo woli

Bo go bardzo brzuszek boli

Jest tu także duża sowa

Bo ją strasznie boli głowa

Żółw narzeka, że go łupie

Coś tam w środku, gdzieś w skorupie

Z szyją zawinięta szalem

Jest żyrafa z wielkim żalem

Bardzo ma skwaszoną minę

Biedna - chyba ma anginę

W korytarzu wzdycha krowa

- Wczoraj byłam jeszcze zdrowa

Nawet wielki niedźwiedź stary

Z receptą po okulary

Przyszedł wreszcie, bo się wstydzi

Że znajomych słabo widzi

Proszę bardzo - lekarz prosi

Pierwszy pacjent się podnosi

I następny z krzesła wstaje

Doktor bada, leki daje

Wiadro maści dla żyrafy

Sowie dał tabletki z szafy

Krówce spełnił też życzenie

Kotek wziął na przeczyszczenie

Miś z receptą - to nie czary

Dostał nowe okulary

Nie minęła już godzinka

Wszyscy zdrowi - zdrowa świnka

Kim jest doktor - kto pamięta

Ten, co kocha tak zwierzęta

On je leczy - jest lekarzem

Dla nich jest weterynarzem

Roman Krajewski

Bałwanek

Mały Krzyś ze swoim tatą

Kiedy się skończyło lato
Gdy zaczęły się szarugi
Jesień przyszła - wieczór długi
Bardzo się zaczęli głowić
Co w tym czasie można robić
Bo dni chłodne o tej porze
Bawić trudno się na dworze

Za rok będzie znowu lato
Ale mnie się będzie nudzić tato
Minie jesień, zima przyjdzie
Z domu wcale się nie wyjdzie

O syneczku - tata oddech wziął głęboki
Zima też ma swe uroki
Gdy już biało będzie wkoło
To też może być wesoło

Można sanki wziąć i z górki
Zjeżdżać susem na pazurki
Ale my któregoś ranka
Z puszystego śniegu zrobimy bałwanka

Będzie ładny, nie za wielki
Nosek to będzie marchewka, a oczy węgielki
Założymy mu szaliczek i czapeczkę modną
Żeby nocą, gdy mróz przyjdzie - nie było mu chłodno
Co dzień zawsze będzie na ciebie wciąż czekał
A gdy przyjdziesz go przywitać - będzie się uśmiechał

Ale tato, co to będzie, gdy skończy się zima
Będzie lato, będzie upał. Jak bałwanek ciepło to wytrzyma ?
Roztopi się biedny, bo gorąco wszędzie
Znowu smutno, znowu przykro - bałwanka nie będzie
Myśli Krzysio bardzo, bardzo myśli tato
Jak bałwanek bezpiecznie przeczeka to lato

Krzyś nagle wykrzyknął - już wiem co zrobimy !
Niepotrzebnie tak bardzo razem się głowimy,
Bo twoja głowa i moja, to razem dwie główki
Bałwanka schowamy śmiało do lodówki

Roman Krajewski