Szelki

W domu pana Hieronima

Niepokój i zamęt wielki

Bo z nieznanej przyczyny

Zginęły mu szelki

Szelki stare

Pięć lat miały

Ale bardzo dobrze

Spodni się trzymały

Słysząc pasek także stary

Ten niepokój i tę trwogę

Może ja się tutaj przydam

Na tę chwilę ja pomogę

Ale cóż to - nie dam rady

Wysilam się, robię wszystko

Ja za krótki, ja dla chudych

A tu wielkie jest brzuszysko

Chciałbym bardzo

Jeszcze służyć

Ale nie wiem wcale

Jak to można się wydłużyć

Ja tak radzę ci paseczku

Złączmy się i zróbmy próby

Przedłużysz się o kilka metrów

Tak powiedział sznurek gruby

Zwiążmy się mocno

Bardzo mocno kokardką ładną

A z brzuszka Hieronima

Spodnie już nie spadną

Roman Krajewski